Monthly Archives: Luty 2017

Czy Jan Kochanowski z Czarnolasu bywał w Leszczkowie?

Choć na to pytanie nie mam jeszcze jednoznacznej odpowiedzi to poszlaki odkryte niedawno przeze mnie mogą na to wskazywać. Mogło się tak dziać za sprawą jednego z właścicieli Leszczkowa, mieszkającego w nim, Stanisława Domarata (lub Domarada). Historia tego możnowładcy skojarzona z Leszczkowem została opisana poniżej. Uzupełniłem również o kolejne nazwisko spis właścicieli dóbr leszczkowskich dostępny tutaj.

właściciel Leszczkowa od ok 1542 do ok 1546 – Stanisław Domarat z Leszczkowa herbu Grzymała lub Oksza

  Herb Oksza wg Seweryna Oruskiego

Herb Grzymała wg Adama Bonieckiego

Stanisław Domarat z Leszczkowa wg Herbarza Adama Bonieckiego posiadał herb Grzymała natomiast wg Herbarza Seweryna Oruskiego posiadał herb Oksza. 

Wg różnych źródeł, głównie akt sądowych, pisał się z Leszczkowa a więc zamieszkiwał tą miejscowość. W roku 1532 był poborcą podatkowym w powiatach lelowskim i książskim (za Oruskim). W 1542-1546 (daty dla których potwierdziłem dokumenty) był wybierany na stanowisko podsędka. Stanowisko to obsadzane było przez szlachtę, która to wybierała składy sędziowskie spośród siebie a król dodatkowo je zatwierdzał. Oprócz podsędka w składzie sędziowskim znajdował się sędzia i pisarz ziemski. Jako zastępca sędziego, Stanisława spotykamy na pewno w latach 1542-1546. W tym okresie sędzią wchodzącym w skład sądu był Piotr Kochanowski z Sycyny, prywatnie ojciec Jana Kochanowskiego. Przypuszczalnie nasz Stanisław znał całą dużą rodzinę Piotra gdyż orzekał z nim pod koniec jego życia jako jego najbliższy współpracownik. Piotr Kochanowski w 1542 został powołany na sędziego ziemskiego sandomierskiego. Zmarł w 1547.

Oprócz Leszczkowa Stanisław Domarat władał również Żółczycami. Informacje na ten temat możemy znaleźć m.in. w Aktach Radomskich zwanych Inscriptionum et Decretorum jak również Archiwum Sanguszków.

 JB

spacer

Nowi, najstarsi właściciele Leszczkowa i inne „wykopaliska”

Intensywne poszukiwania kolejnych właścicieli dóbr leszczkowskich przyniosły nadspodziewany rezultat. Otóż w Księgach Ziemskich Krakowskich udało się odnaleźć ślady dwóch, a może nawet trzech kolejnych właścicieli Leszczkowa. I tak na przełomie wieku XIV i XV Leszczków znajdował się w rękach rodu Starzów herbu Sulima z Pleszowa czyli Imbrama a później jego syna Jana. Szczegóły możecie przeczytać w zaktualizowanym artykule Leszczków – właściciele cz. 1

To jednak jeszcze nie wszystko. Okazuje się, że jednym z kolejnych dziedziców leszczkowskich był również Wojciech Ujejski, syn lub brat opisywanego już wcześniej przeze mnie Stanisława. Z rodziną żony Wojciecha wiąże się piękna, romantyczna historia, którą niebawem postaram się opowiedzieć. A poniżej jako jej namiastka ojciec żony Wojciecha (nazwisk nie będę jeszcze zdradzał).

A na koniec jeszcze jedno odkrycie. Czy wiecie kto to był Stanisław Domarat z Leszczkowa i co go wiąże z rodziną Kochanowskich? Już niebawem opowiem. Cierpliwości!

spacer